Bir harbin ortasında buluyorum
kendimi
Bakıyorum ne silahım var
Ne siperim…
Yağmur gibi kin yağdırıyor
Dört tarafımdan askerlerin…
Bir “Ah!” diyemeden daha
Kapaklanıyorum yüzüm yüzünde boylu
boyunca…
Gülümsüyorum…
Kirpiklerime bulaşmış rengi,
Gözlerinin yeşilinde boğarlarken beni.
Gülümsüyorum evet…
Kan revan içindeyken
Cephede sayısız kurşunla vurulmuşken
Gülümsüyorum…
Ellerimde bir tomar şiir
Sana dair,
Söylenecek sözüm kalmamışken
Ayak parmaklarında ölmek…
Ki ben senin ayak parmaklarını dahi
Seviyorken…
Zor değil inan.
Ve ağıtlar… Ağıtlar…
Ağıtlar yükseliyor
İşitmek için öldüğüm sesinden…
Anlıyorum ki
Öleni daha çok seviyorsun sen.
…………………………………………………………
