YEŞİL

Yağmur yağıyor

Öfkeli...

Sağanak...

Yeşil yaprakların üzerine...

Ben seni özlüyorum. 

Kulağım yüreğinde

Huzuru içime çektiğimi biliyorum.

Hayat yeşil...

Bilsen, görsen...

Binbir yeşil...

Kımıltısız bakıyorum.

Sıcağı var yeşilin,

Dalgaları,

Denizi, 

Rüzgarı...

Göğü var, 

Bulutlu, mavi...

Bilsen...

Sesi var yeşilin...

Hayat yeşil...

Binbir yeşil...

Vakitli, vakitsiz öpsem diyorum.

Yüreğinin tam orta yerinde

Yüreğimden ölsem diyorum.

Bahçesinde yeşilin 

Lavanta kokuları...

Bir bebeğin çıplak ayaklı,

İlk adımları...

Vakitli, vakitsiz öpsem...

Kirpiklerinin gölgesinde

Gözbebeğimden ölsem.

Küfredilmiş Şiirler

Bazen sadece ölmek istersin
Öyle ulu orta, vakitsiz...
...
...
...
Küfredilmiş şiirlerim var benim
Bir yürek dolusu,
Masmavi göğümde
Göğsünden vurulmuş serçelerim...
...
...
...
Bazen sadece ölmek istersin
Öyle ulu orta, vakitsiz...
...
...
...
Hırpalanmış düşlerim var benim
Tek kelimelik dualarıma sığan.
Yemyeşil dalımda,
Minnacık yuvacığımda,
Göğsünden vurulmuş serçelerim...
...
...
...
Bazen sadece ölmek istersin
Öyle ulu orta, vakitsiz...
...
...
...
Bir gelincik tarlasında,
Apak gün ışığında,
Yığılıp toprağı örten
Yeşilin koynunda...
...
...
...
Bazen sadece ölmek istersin
Öyle ulu orta, vakitsiz...

Gri Çocuk

Şehrin kirli sokaklarında

Temiz hayallerin olması mümkün değildi.

Mesela babam işten dönerken

Kırmızı bir bisikletle çıkagelmezdi.

Lakin bir akşamüstü

Ansızın alıp giderdim

Cemil’in bisikletini...

Mavi göklü, güneşli,

Sırnaşık kuşları olan,

Temiz sokaklara…

Alıp giderdim dediysem,

Çalıp giderdim.

Rüzgâra karşı sürerdim.

Islığım dilimin ucunda

Pamuklu şeker kıvamında

Eriyip giderken…

Sıcak camların önünden geçerdim.

Tarçın kokuları yükselirdi mutfaklardan

Tarçınlı keki hiç yemesem de severdim.

Sonra hiç tiksinmeden,

Aşağılamadan…

Seslenirdi kırmızı ojeli bir kadın:

_Hey çocuk! Güneşe benden selam söyle.

Gülerdik nemli nemli…

Ki hesapsız gülmek güzel şeydi.

Tam kucaklarken ben güneşi

Keskin bir sıcaklık dişlerdi ensemi…

_Kalk! Şu kitapları sobaya at…

_Ateş alevlensin…

_Okuyacağın yok zaten senin…

Derdi siyah adam.

Ben gri çocuk…

İkiletmeden yapardım söylediklerini.

Yandıkça hayallerim

Korkunç çıtırtılarla

Ki ben inanırdım kitapların yaşadığına…

Umulmaz bir kin alevlenirdi

Kirpiklerimin kıyısında siyaha.

Ben gri çocuk…

Dar, kıvrımlı, sapaksız

Uzun zaman geçti aradan

Büyümedim hiç…

Bisiklet sürmeyi de bilmem.

Lakin ne zaman

Kırmızı ojeli bir kadın görsem

Yeşerir içimde

Kirli yüzlü…

Gülen gözlü…

Güneşe giden şeffaf çocuklar.

Kağıttan Gemiler

Ölen Çizgiler

Düşlerini sevdim ben

Bir de gülüşlerini…

Kaldığım merdiven altı tenhalıkların.

Sersiz bir yaz yağmuru gibi

Nizamsız yağarken öfke, kin ve nefret…

Öldüğüm karanlıkların

Namluya sürülmüş ıslığını sevdim.

Kitap aralarında unutulmuş

Mühim notlar kadar

Çelişkiliydi yeryüzündeki aksim

Kaldı ki yol ortasına serilmiş

Çıplak beyaz çizgiler kadar

Keskin ve namuslu idim.

Öldüm…

Gözlerimin içinde

Şafak sökerken…

Ben öldüm.

Kanım bildiğin kan rengiydi

Abartmaya gerek yok…

Sarılsan…

Sarılsan da ölürdüm.

Tekneler salınırdı

Dingin ılık feryatlarında

Ben yine de ölürdüm.

Mavi-beyaz ölürdüm

Kırmızıya bulanmış

Gündüzün kirli karanlığında.

Suskunluklar...

En çok suskunluklar canımı yaktı benim

Cadde ağzında dumanı tüten bir cigara gibi.

Anlamadım suskunlukların failli, şahitli,

Ulu orta çırılçıplak cinayetlerini.

Kanayan soluğumun düşü sandım 

Katillerin pervasız ayak izlerini.

Saklandım bir serçenin bakışından,

Rüzgarın fütursuz akışından.

Suskunluklar

Bir damla gibi süzülürken kıvrımlı yataklarından

Huzurlu, sakin ve dingin...

Başlangıcı olduklarından habersizlerdi

Zihnimdeki tarifsiz depremlerin.

Büyürdü hiç durmadan içimdeki karanlıklar 

Ve tılsımlı bukleli mürdüm korkular,

Büyüdükçe ana rahminde

Yetim kalmış masum suskunluklar.

Hayattaki ilk ve beceriksiz adımlarımlarımla 

Kaçmaya çalışırken ben suskunluklardan

Kızmış bir kovan dolusu arı gibi

Sokmasalardı beni  yumuk ayaklarımdan

Korkmazdım anlık suskunluklardan...

Hatta susmasaydı ölenler sonsuza kadar

Severdim inan suskunlukları

Sevdiğim kadar babamın hayata attığı çelmeleri

Gezi Parkı